Przedstawienie nowej formy terapii (PHALLOSAN forte) do bezinwazyjnego leczenia stwardnienia plastycznego prącia (IPP).

Raport medyczny IPP

Lekarz doniósł nam o interesującym przypadku u pacjenta z IPP, który nie chciał się zoperować. Kąt skrzywienia penisa wynoszący ok. 90° w lewo był skrajny. Stosunek płciowy nie był wykonalny z powodu skrzywienia.

Lekarz zdecydował się na próbę terapii przy pomocy PHALLOSAN forte. Już po 3 miesiącach po rozpoczęciu terapii poprzez trakcję (siłę rozciągająca) penisa w odpowiednim kierunku przeciwnym można było zaobserwować znaczące cofnięcie się skrzywienia (kąt skrzywienia 60°). Po 6 miesiącach skrzywienie tak się cofnęło (30°), że pacjent znów mógł mieć bezbolesny stosunek płciowy. Przypadek ten jest udokumentowany fotograficznie, leczenie jeszcze trwa. Lekarz prowadzący zamierza opublikować ten przebieg terapii jako kazuistykę w magazynie specjalistycznym.

IPP

Oczywiście wiemy, że dzięki zastosowaniu PHALLOSAN forte nie można usunąć tych zgrubień. U wyżej wymienionego pacjenta można było jednak wykazać, że przez ciągłą trakcję penisa w przeciwną stronę do skrzywienia już po kilku miesiącach można było znacząco je pokonać lub co najmniej zatrzymać dalsze postępowanie. Oczywiście nie istnieje jeszcze wynik długotrwały. Nie wiemy czy i od kiedy można przyjąć trwałą remisję.

Być może przy tej chronicznej chorobie pozostanie konieczne leczenie w krótkich okresach, quasi jako terapia zachowująca. Jednak ten wynik terapii zachęca nas, w pojedynczych przypadkach do zaoferowania próby leczenia przy pomocy PHALLOSAN forte, w szczególności przed podjęciem środków chirurgicznych. Nadaje się on również, ponieważ nie wpływa się na inne opcje terapii.

Przedstawienie nowej formy terapii (PHALLOSAN forte) do bezinwazyjnego leczenia stwardnienia plastycznego prącia (IPP)

Instrukcja:

Stwardnienie plastyczne prącia jest ciężką do leczenia chorobą penisa, która z powiększającym się stopniem trudności wywołuje bolesny stosunek płciowy lub całkiem go uniemożliwia. Dokładna patogeneza IPP nie została jeszcze wyjaśniona do dnia dzisiejszego. Histopatologiczne badania wykazały, że zaburzenia w przemianie kolagenu odgrywają ważną rolę. W ten sposób została opisana podwyższona synteza kolagenu typ III, która może być odpowiedzialna za tworzenie się zgrubień [1].

Operacyjne leczenie IPP nie wykazuje u każdego pacjenta pożądany wynik. W ubiegłych latach zostało opracowanych kilka bezoperacyjnych form terapii. W badaniu klinicznym 130 pacjentów zostało poddanych działaniu fal ultradźwiękowych (21 pacjentów), otrzymało zastrzyki Verapamilu (73 pacjentów) lub fale ultradźwiękowe w połączeniu z zastrzykami Verapamilu (36 pacjentów) [2]. Przy zabiegu ultradźwiękami można było zmniejszyć zgrubienia u 11 z 21 pacjentów. Pomimo że autorzy zalecają leczenie ultradźwiękami Varapamilem, to wyniki tej terapii łączonej nie są przekonujące. Inne badanie wykazało, że zastrzyki betametazonen lub placebo zmniejszają liczbę zgrubień u 40% badanych pacjentów [3]. Tym samym w badaniu tym może zostać zidentyfikowany jedynie fizyczny efekt zastrzyku jako mechanizm działania. Badanie to zachęciło nas do zbadania całkowicie bezinwazyjnej metody leczenia IPP, która poniżej może zostać pokazana na przykładzie aktualnego przypadku.

Kazuistyka:

61-letni pacjent jest od 1999 roku bez powodzenia leczony z powodu IPP. Pacjent regularnie zgłasza się regularnie do kontroli w ambulatorium internistycznym z powodu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i ciągłej mikrohematurii. Z perspektywy internistycznej wrzodziejące zapalenie jelita grubego było w stanie remisji a funkcje nerek normalne. Ponieważ pacjent nie chciał się poddać operacji w celu leczenia IPP, została mu zaproponowana nowa, bezinwazyjna metoda terapii, która już po kilku miesiącach wykazała niewiarygodne sukcesy. Pacjent był bardzo zainteresowany opublikowaniem jego wyników badań i wyraził pisemną zgodę na opublikowanie.

Pacjent zapoznał się z kondomem wyciągacza do ciągłego rozciągania (PHALLOSAN forte). Zasada kondomu wyciągacza bazuje na ciągłym i delikatnym rozciąganiu penisa (ilustracja 1). Przez boczne odchylenie można na penis wywrzeć różnie mocną siłę rozciągającą w jednym kierunku (ilustracja 2). W celu otrzymania bliższych informacji została wskazana mu broszura producenta. W niej są przedstawione wszystkie punkty widzenia dotyczące zakładania i noszenia kondoma wyciągacza do ciągłego rozciągania oraz ważne wskazówki co do higienicznego zastosowania.

Pacjent został poinstruowany, aby kondom wyciągacza zakładał najpierw na 4-5 godzin dziennie a siłę rozciągającą ustawiał w przeciwną stronę do skrzywienia. Na początku leczenia na ilustracji 3A (brak jej tutaj) widać mocne skrzywienie penisa. Stosunek płciowy był już od miesięcy niemożliwy. Po 14 dniach leczenia (codzienne noszenie PHALLOSAN forte przez średnio 4,5 godziny (2,5 – 7) pojawiło się wyrównanie penisa, które znów umożliwiło bez ograniczeń stosunek płciowy (ilustracja 3B - brak jej tutaj). Po kolejnych 6 miesiącach nastąpiło znaczące wyrównanie penisa (ilustracja 3C - brak jej tutaj). Pacjent był bardzo zadowolony z wyniku i zdecydowanie wstrzymał się od chirurgicznego prostowania penisa. Przy terapii z kondomami wyciągacza nie pojawiają się żadne skutki uboczne. Rzadko pojawiające się zaczerwienie w obszarze żołędzi można łatwo usunąć przy pomocy dnia przerwy w terapii. Mimo, że pacjent tylko co 2 dzień zakłada kondom wyciągacza na 3 do 4 godzin, do dziś bez zmian utrzymuje się sukces terapii (2 lata po rozpoczęciu).

Streszczenie i perspektywa:
Leczenie przy pomocy kondomu wyciągacza do ciągłego rozciągania (PHALLOSAN forte) przedstawia nowe i całkowicie bezinwazyjne leczenie IPP. Dzięki codziennemu, kilkugodzinnemu rozciąganiu penisa w przeciwnym kierunku do skrzywienia można osiągnąć wyrównanie i normalne funkcjonowanie seksualne. Kolejne badania naukowe z większa liczbą pacjentów muszą zostać jeszcze dokonane, aby zbadać, czy kondom wyciągacza do ciągłego rozciągania również przy innych formach zaburzeń erekcji będzie mógł być stosowany. Dotychczasowe raporty cukrzyków z zaburzeniami erekcji i pacjentów z porażeniem poprzecznym są bardzo zachęcające.

Literatura:
1. Bichler KH, Lahme S, Mattauch W, Petri E: Collagen metabolism in induratio penis plastica (IPP). Urologist A. 1998; 37: 306-11

2. Mirone V, Imbimbo C, Palmieri A, Fuso F: Our experience on the association of a new physical and medical therapy in patients suffering from induratio penis plastica. Eur Urol. 1999; 36: 327-30

3. Cipollone G, Nicolai M, Mastroprimiano G, Iantoro R, Longeri D, Tenaglia R: Betamethasone versus placebo in Peyronie's disease. Arch Ital Urol Androl. 1998; 70:165-8

Autor:
Autor jest znany Swiss Sana i zostanie przedstawiony po konkretnym zapytaniu.

Use of Penile Extender Device in the Treatment of Penile Curvature as a Result of Peyronie's Disease. Results of a Phase II Prospective Study - Abstract

(„Kliniczne badanie jako dowód do skutecznego leczenia w celu wyprostowania skrzywienia penisa bez operacji OP.")

Pilot experiences have suggested that tension forces exerted by a penile extender may reduce penile curvature as a result of Peyronie's disease.

To test this hypothesis in a Phase II study using a commonly marketed brand of penile extender. Methods. Peyronie's disease patients with a curvature not exceeding 50 degrees with mild or no erectile dysfunction (ED) were eligible. Fifteen patients were required to test the efficacy of the device assuming an effect size of >0.8, consistent with an "important" reduction in penile curvature. Changes in penile length over baseline and erectile function (EF) domain scores of the International Index of Erectile Function (IIEF) constituted secondary end points.

Patients were counselled on the use of the penile extender for at least 5 hours per day for 6 months. Photographic pictures of the erect penis and measurements were carried out at baseline, at 1, 3, 6, and 12 months (end of study). The IIEF-EF domain scores were administered at baseline and at the end of study. Treatment satisfaction was assessed at end of study using a nonvalidated institutional 5-item questionnaire.

Penile curvature decreased from an average of 31 degrees to 27 degrees at 6 months without reaching the effect size (P = 0.056). Mean stretched and flaccid penile length increased by 1.3 and 0.83 cm, respectively at 6 months. Results were maintained at 12 months. Overall treatment results were subjectively scored as acceptable in spite of curvature improvements, which varied from "no change" to "mild improvement."

In our study, the use of a penile extender device provided only minimal improvements in penile curvature but a reasonable level of patient satisfaction, probably attributable to increased penile length. The selection of patients with a stabilized disease, a penile curvature not exceeding 50 degrees , and no severe ED may have led to outcomes underestimating the potential efficacy of the treatment.

Written by:
Gontero P, Di Marco M, Giubilei G, Bartoletti R, Pappagallo G, Tizzani A, Mondaini N

PubMed Abstract
PMID:19138361